|
Η λέξη «δίαιτα» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα διαιτώμαι / διαιτάω, που σήμαινε ζω, διαβιώ και ακολουθώ συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Ούτε στερούμαι ούτε πεινάω. Ο Παναγιώτης, 43 ετών, είναι παιδικός μου φίλος. Είναι εξαιρετικός άνθρωπος και επιτυχημένος ελεύθερος επαγγελματίας, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών. Τα τελευταία είκοσι χρόνια αφιερώνει τον χρόνο του στο επάγγελμα και την οικογένειά του, με αποτέλεσμα να μην έχει χρόνο να φροντίσει τον εαυτό του και να απουσιάζει από τη ζωή του η άσκηση και η σωστή διατροφή. Τα τελευταία χρόνια, όμως, είχε επίμονο πόνο στο γόνατό του. Ο ορθοπεδικός του συνέστησε απώλεια βάρους, καθώς ο Παναγιώτης ζύγιζε 140 κιλά. Παρότι πολλοί αγνοούν αυτή την οδηγία ως τετριμμένη, τα δεδομένα σχετικά με αυτό έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα:
Όλον αυτόν τον καιρό, παρακολουθούνταν από διατροφολόγο, περπατούσε και άλλαξε τις συνήθειές του ώστε να χάσει όσο περισσότερα κιλά μπορούσε. Παρ’ όλα αυτά, έχανε και ξανάπαιρνε βάρος, κολλημένος σε έναν φαύλο κύκλο απογοήτευσης, ενοχών και απόγνωσης. Το πραγματικό πρόβλημαΣε μια απέλπιδα προσπάθεια να χάσει επιτέλους αυτά τα κιλά, αλλά κυρίως να γίνει λειτουργικός και να μην πονάει, ήρθε να ζητήσει τη βοήθειά μου. Του εξήγησα ότι, δυστυχώς, εκτός από τη μηχανική επιβάρυνση που προκαλούν τα κιλά στο γόνατό του, το παραπανίσιο λίπος και η κακή διατροφή δημιουργούν χρόνια φλεγμονή που επηρεάζει την ίδια την άρθρωση. Στην παχυσαρκία, ο λιπώδης ιστός παύει να είναι απλή αποθήκη ενέργειας. Τα λιποκύτταρα μεγαλώνουν υπερβολικά, ξεπερνούν τη φυσιολογική χωρητικότητά τους, στρεσάρονται μεταβολικά και αρχίζουν να δυσλειτουργούν. Αυξάνονται φλεγμονώδη σήματα όπως το TNF-α και η IL-6, ενώ μειώνονται προστατευτικοί μηχανισμοί όπως η αδιπονεκτίνη. Έτσι δημιουργείται μια χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή που δεν επηρεάζει μόνο τον μεταβολισμό, αλλά πολλούς ιστούς και συστήματα του σώματος. Η αλλαγήΣήμερα, δύο χρόνια μετά τη συνάντησή μας, ο Παναγιώτης έχει χάσει 30 κιλά. “Μα ρε Βασίλη, δύο χρόνια δεν είναι πολύς καιρός;” σας ακούω να λέτε. Ναι, είναι. Αλλά κάθε φορά που προσπαθούσε να τα χάσει πιο γρήγορα, τα ξαναέπαιρνε. “Σπεύδε βραδέως” έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. “Και καλά, αφού ακόμα ζυγίζει 110 κιλά, δεν χρειάζεται να χάσει κι άλλο βάρος;” σας ξανακούω να λέτε. Κάθε σώμα είναι διαφορετικό. Ο Παναγιώτης έχει ύψος 1,90 και πιο ογκώδη σωματοδομή, κάτι που σημαίνει ότι το βάρος στο οποίο μπορεί να είναι λειτουργικός, υγιής και δυνατός δεν είναι το ίδιο με ενός πιο μικρόσωμου ανθρώπου. Ναι, θα μπορούσε ενδεχομένως να χάσει κι άλλα κιλά, αλλά ο στόχος δεν είναι να γίνει αδύνατος. Ο στόχος είναι να γίνει πιο υγιής, πιο λειτουργικός και να μπορεί να συντηρήσει αυτό το αποτέλεσμα. Και αυτό έχει ήδη συμβεί. Το γόνατό του δεν πονάει πια, νιώθει πολύ πιο ανάλαφρος, κοιμάται καλύτερα και η ψυχολογία του έχει βελτιωθεί αισθητά. Η στρατηγικήΤο αποτέλεσμα στον Παναγιώτη δεν ήρθε μόνο από γυμναστική και σωστή διατροφή – πάντα σε συνεργασία με τον διατροφολόγο του. Ήρθε από αλλαγή οπτικής και στρατηγικής, χωρίς πίεση, στέρηση ή ακραίες λύσεις. Τα βασικά σημεία ήταν τα εξής: Εστίασε στην απώλεια λίπους, όχι απλώς στην απώλεια βάρουςΑντί να κυνηγά μόνο ένα μικρότερο νούμερο στη ζυγαριά, εστίασε στο να χάσει λίπος διατηρώντας όσο γίνεται περισσότερο τον πιο μεταβολικά ενεργό ιστό στο σώμα, τον μυϊκό. Αυτό το πέτυχε κάνοντας προπόνηση ενδυνάμωσης. Έτσι απέκτησε καλύτερη σύσταση σώματος, περισσότερη λειτουργικότητα και καλύτερο μεταβολικό προφίλ, κάνοντας το αποτέλεσμα πιο δύσκολο να αναστραφεί. Υιοθέτησε μακροπρόθεσμη νοοτροπίαΔεν προσπάθησε να διορθώσει σε λίγες εβδομάδες αυτό που είχε χτιστεί επί χρόνια. Είδε την αλλαγή του σώματός του ως μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο, συνέπεια και υπομονή. Έτσι απέφυγε ακραίες στερήσεις, εξάντληση, απογοήτευση που θα τον οδηγούσαν να ξαναπάρει τα χαμένα κιλά. Κατάλαβε ότι επιτυχία δεν είναι μόνο να χάσεις λίπος, αλλά να μη χρειαστεί να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή. Χρησιμοποίησε αερόβια προπόνησηΈβαλε το ποδήλατο στη ζωή του, το οποίο δεν τον βοήθησε μόνο να καίει περισσότερες θερμίδες, αλλά και να κινείται καλύτερα, να βελτιώσει τη λειτουργικότητα του γονάτου του και να στηρίξει τη μεταβολική του υγεία. Το σημαντικότερο είναι ότι του έδωσε τη δυνατότητα να απολαμβάνει περισσότερο φαγητό, χάνοντας το ίδιο λίπος. Έκανε τον ύπνο προτεραιότηταΟ κακός ύπνος συνδέεται με περισσότερη πείνα, χαμηλότερη ενέργεια και χειρότερες διατροφικές αποφάσεις μέσα στη μέρα. Φρόντισε να κοιμάται περισσότερο και με πιο σταθερό ωράριο, κάτι που βελτίωσε την ενέργειά του, τον έλεγχο της όρεξης και τη συνέπειά του στη διατροφή. Ανέπτυξε συνειδητότητα για τις συμπεριφορές τουΆρχισε να παρατηρεί πότε, πώς και γιατί τρώει. Κατάλαβε ότι πολλές φορές το φαγητό δεν ήταν απάντηση στη βιολογική πείνα, αλλά στο άγχος, στη στενοχώρια ή στην ανάγκη για ανακούφιση. Αυτό τον βοήθησε να χτίσει καλύτερη σχέση με το φαγητό και να γίνει πιο συγχωρητικός με τον εαυτό του όταν ξέφευγε. Έτσι απέφυγε το γνωστό μοτίβο: ενοχή, απογοήτευση, υπερφαγία, παραίτηση, που κρατά πολλούς ανθρώπους παγιδευμένους για χρόνια. Μετέφερε την προσοχή από τη ζυγαριά στον τρόπο ζωήςΠριν, κάθε επίσκεψη στον διατροφολόγο για το εβδομαδιαίο ζύγισμα είχε γίνει πηγή στρες και εμμονής. Με τον καιρό, όμως, άρχισε να εστιάζει περισσότερο στις συνήθειες που έχτιζε, στο περιβάλλον του και στον άνθρωπο που ήθελε να γίνει. Έτσι απελευθερώθηκε από το άγχος, την εμμονή και τη συναισθηματική φθορά που προκαλεί η συνεχής αξιολόγηση της προόδου μόνο από έναν αριθμό. Το ταξίδι προς ένα υγιές και λειτουργικό σώμα είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ.
Το δύσκολο δεν είναι να χάσεις τα κιλά.
Το δύσκολο είναι να μη χρειαστεί να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή.
Σχετική βιβλιογραφία:
|
Άρθρα για ανθρώπους 35+ που θέλουν να ζουν υγιείς, με περισσότερη ενέργεια, χωρίς πόνους και στρες.